FASOLKI
Kącik dla rodziców
Charakterystyka dziecka 3 - letniego
Trzylatek powinien wykazywać samodzielność w czynnościach samoobsługowych, takich jak samodzielne jedzenie czy u bieranie (z wyjątkiem trudnych zapięć). Potrafi używać prostych zdań, rozumieć złożone polecenia i zadawać pytania, rozwija się jego wyobraźnia. W sferze ruchowej powinien sprawnie jeździć na rowerku trójkołowym, wspinać się i biegać, a także radzić sobie na placu zabaw
Samodzielność i samoobsługa:
- Potrafi korzystać z toalety i sygnalizować potrzeby fizjologiczne.
- Samodzielnie je i pije.
- Potrafi umyć ręce i twarz.
- Rozbiera się i ubiera, z pomocą przy trudnych zapięciach.
Mowa i rozwój intelektualny:
- Posługuje się prostymi, rozbudowanymi zdaniami.
- Zaczyna zadawać wiele pytań, co świadczy o rosnącej ciekawości.
- Rozumie pojęcia określające położenie przedmiotów w przestrzeni (np. na, pod, za, przed).
- Potrafi porównywać wielkość przedmiotów (długi-krótki) i ocenić liczebność ("dużo", "mało").
- Rozumie proste instrukcje i wykonuje pojedyncze polecenia.
- Biega, skacze i wspina się.
- Potrafi jeździć na rowerku trójkołowym, pedałując.
- Zaczyna sprawniej rzucać piłką i kopnąć ją.
- Samodzielnie porusza się po schodach, stawiając naprzemiennie stopy.
- Potrafi naśladować sekwencje ruchów.
Rozwój społeczny i emocjonalny:- Przejawia zazdrość, zwłaszcza w relacji z rodzeństwem.
- Może reagować płaczem, złością i agresją.
- Zaczyna rozumieć zasady społeczne i reagować na nie.
Charakterystyka dziecka 4 - letniego
Rozwój fizyczny, emocjonalny, społeczny i poznawczy dziecka - umiejętności i zdolności, które jest ono
w stanie osiągnąć w wieku 4 lat.Samoobsługa:
• ubiera się i rozbiera przy niewielkiej pomocy
• podczas jedzenia korzysta z widelca czasem noża (do smarowania pieczywa, a nie do krojenia)
• samodzielnie korzysta z toalety
• samodzielnie myje zęby
• doskonaleni czynności samoobsługowe
Motoryka duża:• schodzi ze schodów (stawiając nóżki na przemian)
• prawidłowo i samodzielnie potrafi przeskakiwać niskie przeszkody (przeskakuje obunóż przez poduszkę)
wspina się na drabinki
• odbija przez chwilę balonik w taki sposób, by nie spadł na podłogę
• potrafi trafić piłką do kosza z odległości 1,5 metra
• sprawnie jeździ na 3-kołowym rowerku
• kopie, rzuca i łapie piłkę
• skacze z tapczanu, z ławki gimnastycznej
• podskakuje obunóż (potrafi skakać w różnych kierunkach (do przodu, do tyłu, w bok, wykonuje dłuższy skok bez rozbiegu)
• potrafi przeskakiwać z jednej nogi na drugą
• podskakuje na jednej nodze i stoi na niej kilka sekund
• sprawnie przechodzi po ławce gimnastycznej, próbuje ją przeskakiwać
• biega, rytmicznie maszeruje
• robi bez upadku przysiady
Motoryka mała:
• buduje wieżę z 7-8 klocków
• prawidłowo trzyma kredkę, łyżkę, nożyczki (sprawnie się nimi posługuje)
• rysuje w ograniczonym polu (potrafi zmieścić się pomiędzy dwoma liniami, np. zaznaczając drogę w środku ścieżki)
• zamalowuje powierzchnię kartki lub jej wyznaczony fragment (bez precyzyjnego trzymania się w ramach wyznaczonych granic)
• rysuje kwadraty, domki, koła
• rysuje prosty schemat człowieka (co najmniej 4 elementy ciała, pojawia się tułów)
• pisanie pierwszych liter
• posługuje się nożyczkami, przecina na pół kartkę
• nawleka duże korale na gumową linkę
• lepi (po demonstracji) z plasteliny kulę, wałek, miseczkę, obwarzanek, rogalik
Emocjonalny obszar rozwoju
• rozpoznaje i nazywa podstawowe emocje u siebie i u innych
• zauważa cierpienie innych, współczuje
• może bać się ciemności, nagłych, głośnych dźwięków
• odróżnia zachowanie dobre od złego
• miewa wybuchy złości, w chwilach złości obraża się, niszczy rysunki, przedmioty, ale potrafi przeprosić
• bywa uparte
• mały buntownik – może się buntować, mieć napady złości, może używać brzydkich słów, jego bunt bywa świadomym zabiegiem wyegzekwowania czegoś od rodzica np. jego uwagi
• posługuje się słowami do opisu różnorodnych emocji własnych i cudzych
• często wyraża silne emocje (pozytywnych i negatywnych)
• jest w stanie okazać troskę wobec osób w stanie stresu
• dba o potrzeby innych
• potrafi się samo uspokoić i kontrolować impulsy w sytuacjach o niskim i średnim natężeniu napięcia (nadal potrzeba wsparcia ze strony dorosłych)
Zabawa:
• uczestniczy w zabawach tematycznych typu sklep, dom, wciela się w wyznaczoną rolę
• podejmuje zabawy symboliczne ( zabawy, w których dziecko świadomie stosuje daną rzecz w celu uczestnictwo w prostych zabawach „na niby” czyli w zabawach, które są tematyczne, dramatyczne,
w udawanie, w role – zabawa w księżniczki, w dom, sklep, lekarza, wyprawę w kosmos)• chętnie uczestniczy w zabawach grupowych, umie współdziałać
• pamięta o posprzątaniu po sobie zabawek i przyborów
• stara się kończyć rozpoczętą pracę
Relacje z innymi:
• swobodne i pewne nawiązywanie kontaktu ze znanymi dorosłymi, szczególnie w znanym otoczeniu
• utrzymywanie przyjaznych, pozytywnych relacji z najbliższymi opiekunami
• poszukiwanie uspokojenia w obecności najbliższych dorosłych
• zdolność do radzenia sobie z oddzieleniem od najbliższych, przy pomocy innych znanych dorosłych
• poszukiwanie uspokojenia w kontakcie z wychowawcą, nauczycielem
• swobodne nawiązywanie interakcji z rówieśnikami
• okazjonalna współpraca
• poszukiwanie pomocy w sytuacjach konfliktów z rówieśnikami
Myślenie:
• układa historyjkę obrazkową z 4 ilustracji i potrafi ją opowiedzieć
• łączy obrazki w pary, dostrzega na obrazkach różnice i podobieństwa
• rozumie przeciwieństwa np. mały-duży, krótszy-dłuższy
• zaczyna dostrzegać związki przyczynowo- skutkowe
• jest w stanie wykonać trzyczęściowe polecenia
• umie rozwiązywać zagadki odpowiednie dla wieku,
• rozumie określenia czasu (rano, jutro, popołudniu),
• rozumie określenia przestrzeni (na lewo, u góry, przed, za…)
• potrafi odnaleźć nazwany przedmiot, który jest ukryty za dużym obrazku zawierającym wiele szczegółów
• potrafi odgadnąć z pamięci, który przedmiot został zakryty (na stole kładziemy w szeregu trzy przedmioty, dziecko zamyka oczy, a jeden z przedmiotów nakrywamy pudełkiem
• skupia się na wykonywanej czynności 15-20 minut
• fantazjuje, ale zaczyna rozgraniczać świat realny od fikcyjnego
Orientacja w ciele i przestrzeni:
• wskazuje i nazywa części ciała: głowa, ręka, noga, brzuch, szyja, ramiona
• rozumie i posługuje się określeniami kierunków w przestrzeni: daleko-blisko, wyżej-niżej
• próbuje posługiwać się określeniami kierunków: w prawo, w lewo
• rozumie określenia: na, pod, na dole, na górze
• rozumie znaczenie przyimków odnoszących się do położenia przedmiotów w przestrzeni, takich jak: w, do, na, pod i stosuje je w praktycznym działaniu.
Kompetencje matematyczne:
• zaczyna rozumieć następstwo czasów: wie, że kiedy wstanie jest śniadanie, potem II śniadanie, obiad, itp.., próbuje nazywać dni tygodnia
• zna ok. 8 kolorów
• klasyfikuje przedmioty według dwóch cech
• grupuje pary obiektów pasujących do siebie lub powiązanych ze sobą ze względu na występowanie
w bliskości przestrzennej lub sytuacyjnej związki, które dziecku się nasuną (pary funkcyjne np. czapka- szalik, talerz-kubek)• wyłącza ze zbioru przedmiotów ten, który nie pasuje: lalka ze zbioru samochodów,
• określa równoliczność podanych zbiorów
• odtwarza podany rytm, np. noc- dzień….;
• może odtworzyć szereg złożony z 4 cyfr;
• potrafi wiernie odtworzyć: zdanie (4-6 wyrazów), kolejność 3-4 dźwięków, 5 przedmiotów,
• potrafi powiedzieć co jest na odwróconym obrazku, jeśli wcześniej mogło mu się przyjrzeć;
• poprawnie przelicza, wie, że dotykając eden liczman, trzeba wypowiedzieć jedno słowo (zasadę jeden do jednego)
• potrafi wymienić już więcej liczebników, ale nie rozumie w pełni ich liczebnikowego znaczenia, stara się już wymieniać liczebniki po kolei;
• gdy próbuje policzyć więcej przedmiotów, początkowo wypowiada znane sobie liczebniki, następnie wymienia ponownie te same lub inne w niepoprawnym porządku,
• nie rozumie jeszcze istoty liczenia (ustalenie, ile jest) i koncentruje się na samej czynności liczenia, nie rozumie zazwyczaj podwójnej roli ostatniego wypowiadanego liczebnika, zapytany – ile jest – zaczyna liczyć od nowa
• dodawanie i odejmowanie: wie, że trzeba liczyć obiekty po zmianach typu: dodać, odjąć; orientuje się, że
w wyniku dodawania lub odejmowania zmienia się liczebność obiektów. Na pytanie, ile jest, dziecko pokazuje czynność liczenia. Rozumuje w następujący sposób: jest mało, bo liczyłem krótko, jest dużo, bo liczyłem długo.• licząc wymienia kilka liczebników na okrągło. Niektóre dzieci w tym wieku potrafią wymienić we właściwej kolejności kilka liczebników i przeliczając obiekty, wymieniają prawidłowy liczebnik.
• posługuje się liczebnikami głównymi
• wyszukuje w swoim otoczeniu przedmioty trójkątne, okrągłe, kwadratowe
• potrafi złożyć prostokąt z czterech jednakowych kawałków (mając przed sobą wzór całego prostokąta)
• różnicuje około 6 – 8 figur geometrycznych (wyszukuje taką samą figurę)